Τα αμείλικτα web analytics και η γεροντοκόρη

EdvardMunchSep

"Χωρισμός", έργο του Νορβηγού ζωγράφου, Edvard Munch (1863-1944)

«Πες την ιστορία σου χωρίς περιστροφές, τα άλλα είναι ευχολόγια και στείρες προσευχές» (Γκράφιτι σε τοίχο)

Ακούγοντας τις τοποθετήσεις τόσο του πρωθυπουργού όσο και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αμέσως μετά τις συναντήσεις τους με τον Κάρολο Παπούλια, νιώθει κανείς ότι η πολιτική αυτοπαγιδεύεται καθημερινά σε έναν φαύλο κύκλο αντιπαραθέσεων, ο οποίος δεν φαίνεται να ενδιαφέρει την πλειονότητα των πολιτών.

Αυτό μπορεί να γίνει εύκολα αντιληπτό από ανθρώπους που γνωρίζουν αρκετά σε ό,τι αφορά τα λεγόμενα web media analytics, ήτοι τα στατιστικά δεδομένα, στα οποία αποτυπώνεται η επισκεψιμότητα των χρηστών του Διαδικτύου στα διάφορα ενημερωτικά sites και portals. Κι ενώ ο εκάστοτε συντάκτης ειδήσεων ευελπιστεί να δει το κείμενο για τη συνάντηση Σαμαρά - Παπούλια που ανάρτησε να αποκτά καλή κίνηση και να γίνεται ντόρος (buzz) γύρω απ’ αυτό, η στατιστική δείχνει το σκληρό πρόσωπό της: πιο πολύ ενδιαφέρει τον κόσμο το «στόλισμα» του Γιάννη Μπουτάρη προς τον χρυσαυγίτη εκπρόσωπο στο Δήμο Θεσσαλονίκης και σίγουρα πιο πολύ η βόλτα του αστροναύτη περιμετρικά του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Η δύναμη της εικόνας παραμένει πανίσχυρη και σίγουρα καταλυτική στις προτιμήσεις του αναγνωστικού κοινού στον Κυβερνοχώρο.

Είναι, όμως, μόνον η δύναμη της εικόνας; Σίγουρα όχι. Σε δεύτερη αλλά όχι σε ήσσονα μοίρα έρχεται κι ένα καλό κείμενο, μια εμπεριστατωμένη ανάλυση ενός ιστολογίου, η οποία ξεφεύγει από τα τετριμμένα της ροής ειδήσεων, ρίχνοντας το δικό της φως σε πτυχές της καθημερινότητας που ο αναγνώστης ενδεχομένως να μην έχει αναλογιστεί. Πολλά τέτοια ακατέργαστα «διαμάντια» υπήρχαν και υπάρχουν στη blogόσφαιρα, για να θυμίζουν ότι η αυστηρή δημοσιογραφία της ροής ειδήσεων δεν θυμίζει παρά μια ξερακιανή γεροντοκόρη, που στέκει καθισμένη σε μια καρέκλα και σε κοιτάει, απισχνημένη και βλοσυρή, δίχως δύναμη να αντιδράσει, να σου πει κάτι σημαντικό.

Δυστυχώς, η ελληνική πολιτική σκηνή, με τη στείρα αντιπαράθεση των κομμάτων που φιλονικούν για μια καρέκλα, τροφοδοτεί ανελλιπώς αυτή τη γεροντοκόρη. Σε καμία περίπτωση, δεν υπονοείται εδώ ο εξοστρακισμός της ειδησεογραφίας, που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πραγματικότητας. Κάθε άλλο. Θα πρέπει να επιδιώκεται ο εμπλουτισμός της και να δίνεται περισσότερη έμφαση στον (εκ)παιδευτικό χαρακτήρα της, ιδίως από τη στιγμή που έχουμε αποδεχθεί συμβατικά ότι το Μέσο είναι ικανό να διαμορφώνει απόψεις και γνώμες.

Υπό το πρίσμα αυτό, ο web δημοσιογράφος καλείται να φύγει και λίγο από το οπτικό πεδίο του strict newsroom, να επανακαθορίσει – στο βαθμό, βεβαίως, που το Μέσο του το επιτρέπει – ένα κομμάτι της ημερήσιας θεματολογίας και κυρίως της θεματογραφίας του. Θα πρέπει να μάθει να ακούει κυρίως και μετά να διηγείται την ιστορία που εκτυλίσσεται μπροστά του. Και βεβαίως οφείλει να ξεφεύγει από την παγίδα της ενσωμάτωσης του παραδοσιακού μοντέλου διαχείρισης των συμβατικών μέσων στον τρόπο, με τον οποίο ζουν και αναπνέουν τα web media.

Ίσως τότε, θα δει στην απέναντι καρέκλα να κάθεται μια όμορφη κοπέλα και να του χαμογελά.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *